باختم.

اریاناسرای بی کسیﺩﺭﺍﯾﻦ ﺳﺮﺍﯼ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺩﺭ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪﺑﻪ ﺩﺷﺖ ﭘﺮ ﻣﻼﻝ ﻣﺎ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﭘﺮ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪﯾﮑﯽ ﺯ ﺷﺐ ﮔﺮﻓﺘﮕﺎﻥ ﭼﺮﺍﻍ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﺳﺎﺭ ﺷﺐ ﺩﺭ ﺳﺤﺮ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﻏﺒﺎﺭ ﺑﯽ ﺳﻮﺍﺭﺩﺭﯾﻎ ﮐﺰ ﺷﺒﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﭙﯿﺪﻩ ﺳﺮ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪﮔﺬﺭﮔﻬﯽ ﺍﺳﺖ ﭘﺮ ﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺍﻧﺪﺭﻭ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﻏﻢﯾﮑﯽ ﺻﻼﯼ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﻪ ﺭﻫﮕﺬﺭ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪﭼﻪ ﭼﺸﻢ ﭘﺎﺳﺦ ﺍﺳﺖ ﺍﺯﯾﻦ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺕﺑﺮﻭ ﮐﻪ ﻫﯿﭽﮑﺲ ﻧﺪﺍ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﮐﺮ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪﻧﻪ ﺳﺎﯾﻪ ﺩﺍﺭﻡ ﻭ ﻧﻪ ﺑﺮ ﺑﯿﻔﮑﻨﻨﺪﻡ ﻭ ﺳﺰﺍﺳﺖﻭ ﮔﺮﻧﻪ ﺑﺮ ﺩﺭﺧﺖ ﺗﺮ ﮐﺴﯽ ﺗﺒﺮ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪ...

ﺩﺭﺍﯾﻦ ﺳﺮﺍﯼ ﺑﯽ ﮐﺴﯽ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺩﺭ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪﺑﻪ ﺩﺷﺖ ﭘﺮ ﻣﻼﻝ ﻣﺎ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﭘﺮ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪﯾﮑﯽ ﺯ ﺷﺐ ﮔﺮﻓﺘﮕﺎﻥ ﭼﺮﺍﻍ ﺑﺮ ﻧﻤﯽ ﮐﻨﺪﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﮐﻮﭼﻪ ﺳﺎﺭ ﺷﺐ ﺩﺭ ﺳﺤﺮ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﯾﻦ ﻏﺒﺎﺭ ﺑﯽ ﺳﻮﺍﺭﺩﺭﯾﻎ ﮐﺰ ﺷﺒﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﭙﯿﺪﻩ ﺳﺮ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪﮔﺬﺭﮔﻬﯽ ﺍﺳﺖ ﭘﺮ ﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺍﻧﺪﺭﻭ ﺑﻪ ﻏﯿﺮ ﻏﻢﯾﮑﯽ ﺻﻼﯼ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﻪ ﺭﻫﮕﺬﺭ ﻧﻤﯽ ﺯﻧﺪﭼﻪ ﭼﺸﻢ ﭘﺎﺳﺦ ﺍﺳﺖ ﺍﺯﯾﻦ ﺩﺭﯾﭽﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﺴﺘ...